امّا اهالى اين شهر ( مدينه طيبه ) نه ، در سعه نيستند ، اما اهالى غير مدينه از شهرهاى ديگر به قدرى معذورند كه سفرشان تا اين شهر طول بكشد چه آنكه خداى عزّ و جلّ مىفرمايد : فَلَوْ لا نَفَرَ . . . . و از جمله روايات مزبور ، روايت صحيح بزنطى از امام رضا عليه السّلام است كه در كتاب قرب الاسناد روايت شده است . و از جمله روايات مزبور ، روايت عبد المؤمن انصارى است در پاسخ به شخصى كه از فرمودهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه فرموده‌اند : اختلاف امّت من سبب رحمت براى ايشان است ، سؤال نموده و اظهار داشت : وقتى اختلافشان رحمت است ، پس اتفاقشان ( سبب ) عذابشان است كه حضرت فرمودند : اين معنا مراد نيست ، بلكه اختلاف در طلب علم اراده شده ، همان‌طور كه خداى تعالى فرموده : فَلَوْ لا نَفَرَ . . . . سپس شيخ مىفرمايد : اين حديث به خاطر نداشتن الفاظ مربوطه ، نقل به معنا شده است و به‌هرتقدير : تمام اين احاديث موجب آن شده است كه اصحاب و علماء در استدلال بر وجوب كفائى تحصيل علم ، به آيهء شريفهء ( نفر ) تمسّك نمايند . سپس مىفرمايد : آنچه تا به اينجا ذكر شد ، نهايت توجيهى است كه در استدلال به آيهء نفر گفته شده و يا ممكن است گفته شود ، ولى انصاف اين است كه از چند جهت استدلال به آن جايز نيست كه در متن بعدى خواهد آمد .